تبلیغات
mehr54.b36@gmail.com صنایع دستی ایران تنظیم کننده مرتضی اسکندرنژاد

mehr54.b36@gmail.com صنایع دستی ایران تنظیم کننده مرتضی اسکندرنژاد
باران باش و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست
امکانات وب
کدهای رایگان وبلاگ قطعه ی زیبای ملودی از آلبوم اندوه شیرین (Sweet Sorrow) که در سال 1999 توسط سارا چانگ منتشر شد.

پیله دوزی مشهد



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 05:38 ب.ظ )

سربندهای زنان بندری


زنان بندری برای پوشاندن سر خود از کلاهک پارچه‌ای سه‌گوش آستردار که در رنگهای مختلف است استفاده می‌کنند. آنها دو گوشه این لچک را به وسیله بندهای قیطان در پشت سر به هم می‌بندند و در انتهای این قیطان‌ها معمولاً زیورآلات گرد وکوچک می‌آویزند. حاشیه جلو کلاهک هم با زری دوزی و نواردوزی و سپس با سکه‌های مختلف تزیین می‌شوند.
روسری زنان بندری از توری و به شکل مستطیل است و در آن معمولاً از رنگهای مشکی و بنفش ساده که دارای گلهای زرکوب است، استفاده می‌شود. این روسری زیر کلاهک روی سر گذارده می‌شود. کناره‌های روسری هم در زیر گلو با سنجاق بسته می‌شود و به دور گردن و شانه می‌پیچد


نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 05:27 ب.ظ )

این یک نمونه ترکیب تکه دوزی و آجیده دوزی

تکه دوزی همراه با آجیده دوزی

تکه دوز               

هنر های سنتی ایران ان گونه که امروزبه نام هنر های دستی شهرت دارند سابقه ای بس دیرین ومفصل دارند               

روش های تکه دوزی : 1)روش ساده 2)روش معرق 3)روش ضخیم دوزی و برشی 4)روش نمدی

                ۵)روش مرصعی                     

روش ساده

این دوخت معمولا به دوخت قطعات ریز ودرشت ورنگارنگ پارچه های مختلف به یکدیگر اطلاق می شود.این قطعات

معمولا از انواع پارچه های:ساده،گلدار،چهار خانه،محرماتی،خالدار تهیه می شود و نام چهل تکه نیز به معنای استفاده از

تکه های مختلف در تعداد زیاد بر روی این هنر دستی نهاده شده است،تکه های پار چه عموما به شکل:مربع،مثلث ریز ودرشت و لوزی بریده و از پشت با کوک به یکدیگر وصل می شوند و سپس به وسیله دوخت های ریز به هم دوخته ومحکم می گردند.

روش معرق

در این روش هنرمند پس از طراحی ونقش پردازی روی زمینه،کارد های معین روی زمینه را،از زمینه جدا و به اندازه- ی آن از رنگ دیگر زمینه بریده و جایگزین می نمایدوبا دقت زیاد در ایجاد هماهنگی رنگ ها و محاسبه وبرش روی بخیه ها را قیطان گذاری نموده و ضمن بست ، دوخت های تزیینی دیگری را برای جلوه بخشیدن خاص به دوخت به کار می برد.

روش ضخیم دوزی وبرشی

دراین روش گاهی از 5یا 6لایه از پارچه ها با رنگ های متفا وت استفاده می شود. ابتدا طرح را روی زمینه پیاده نموده بعد با توجه به نقش زمینه قسمت هایی از لایه های رویی را می برند تا رنگ پارچه ی زیرین نمایان شود. در مورد طرحی که یک نقش اصلی در مرکز دارد باید لایه ها را پیش از شروع به دقت تنظیم کرد.

روش نمدی (فوتر)

نمد هیچ وقت سائیده وریش ریش نمی شود ونیازی به برگرداندن کناره ها ی آن نیست.قطعات را سنجاق کرد ه وبا بخیه لغزنده به زمینه می دوزند.تکه دوزی نمد را هنگام دوختن می توان با چند قطره چسب نگه داشت.البته جنس زمینه را باید از پارچه ای ضخیم انتخاب کرد تا با جنس نمد تناسب داشته باشد ،نخ پشمی الوان برای برودری دوزی مناسب بوده و می توان این دوخت را با دوخت های دیگر همراه نمود.

روش مرصعی

دراین روش دوخت ،هنر مند تکه دوز ،پدیده ی خودش را با سنگ دوزی ،مروارید دوزی ،منجوق دوزی،زغره دوزی همراه می سازد که این لندره دوزی را لندره دوزی مرصعی می گویند.

پنبه دوزی

پنبه دوزی یا آجیده دوزی یکی از رودوزیها ی ایرانی است که ریشه عمیقی در هنرهای سنتی ایران دارد.قدیمی ترین مدرکی که پیرامون آن داریم مربوط به دوره ی هخامنشیان است.آجیده دوزی به روش های مختلف انجام می گیرد:

1-روش ساده بدون لایه وسط:

برای اجرای کار ابتدا طرح را روی کاغذ کشیده وبا سوزن سوراخ سوراخ می نماییم برای این کار از چرخ خیاطی (بدون آن که سوزن را نخ کنیم )استفاده می کنیم.در این نوع دوخت گاهی به جای نخ های پنبه ای نخ های ابریشمی الوان استفاده می نمایندوزینت آجیده دوزی با ابریشم دوزی دو چندان می شود

2-آجیده دوزی لایه دار

ابتدا پارچه رویه را روی سطح صافی پهن می کنیم و لایه پنبه را روی آن قرار می دهیم این دو لایه را بهم کوک می زنیم پارچه ی آستری را رو ی لایه ی پنبه ای پهن می کنیم و سه لایه را با سوزن به هم وصل می نماییم .پنبه دوزی را می -توان به صورت دستی ویا در داخل کارگاه یا قاب انجام داد.

4-آجیده دوزی لایه دار با رویه تکه دوزی یا چهل تکه دوزی

دراین روش با برش قطعا ت به صورت یک فرم ومنظم یک دگرگونی اساسی را در این هنر به وجود آوردند.در طرح های بعدی از برش هائی به شکل لیوان واز رنگ های متضاد تیره وروشن استفاده گردید وبه این ترتیب جلوه بیشتری به طرح ها داده شد.



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:47 ب.ظ )

بلیش و ‌ بادله‌ دوزی‌

:‌ این‌ هنر که‌ در پاره‌ یی‌ از نقاط استان هرمزگان تلی بافی‌ نیز نامیده میشود عبارت‌ است‌ از به‌‌هم پیوستن چند

 نوع زری‌ به‌ یکدیگر، به‌ گونه‌ یی‌ که‌ زری‌ بزرگ‌ در وسط‌ و زری‌های کوچک‌ ‌در اطراف آن قرار گیرند. ‌ از بادله‌ که‌

به‌ شکل نوارهایی‌ با پهنای 15 سانتی متر تولید میشود، برای لبه ی شلوارهای‌زنانه‌ استفاده‌ به‌ عمل می‌آید

 

شلوارهای بادله‌ دوزی‌ شده که‌ معمولا مخصوص استفاده‌ ی نو ‌عروسان جنوبی‌ است‌ و گاهی‌ در مراسم‌

عروسی‌، سایر زنان نیز بعنوان پوشش‌ از آن ‌استفاده‌ میکنند دارای دکمه هایی‌ با نخ‌ ابریشمین نیز هست و با

 شیاری‌ که‌ در بغل ساق پا ‌دارد باز و بسته میشود.



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:38 ب.ظ )

در لغت به معنی کنار وکنج آمده است. گوشه دوزی به دوخت طرحهای هندسی با زاویه ی قائمه یا نیمه آن (90 یا 45 درجه) گفته می شود .مواد و ابزار مورد نیاز عبارتند از نخ ابریشم تابیده به رنگهای الوان مانند: سبز ، زرد ، قرمز ، آبی و پارچه های ابریشمی یا براق به رنگهای تیره. این سوزن دوزی بیشتر در استان لرستان ، شهر خمین و اراک رایج می باشد.



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:31 ب.ظ )

قلاب دوزی یكی از دوخت های غنی و زیبای ایرانی است كه سابقه ای بس طولانی داشته و سابقه آن را 330 تا 550 سال قبل از میلاد دانسته اند . قلاب دوزی رشت را بیشتر افراد بومی آن منطقه انجام می دادند ولی در حال حاضر از گستردگی پیشین برخوردار نیست ولی با این همه تنها مركز تولید مصنوعات قلاب دوزی شهر رشت محصوب می شود.

 

قلاب دوزی رشت

  قلاب دوزی رشت

نوعی قلاب دوزی شبیه آنچه در رشت جریان دارد در مهاباد نیز رایج است ولی هیچ گونه شباهتی بین تولیدات این دو شهر به چشم نمی خورد . چرا كه هر دو به یك شیوه انجام می شود ولی تولیدات مهاباد از رنگ های سیاه و سفید است ولی قلاب دوزی رشت این گونه نیست یعنی به صورت رنگی می باشد .

انواع دوخت هایی كه در قلاب دوزی به كار می رود عبارت اند از: زنجیره دوزی ساده ، زنجیره جادویی ، زنجیره دوزی با بست ، زنجیره ضخیم ، زنجیره رومی ، زنجیره دوزی دوبل.



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:30 ب.ظ )

منجوق دوزی قدمتی دیرینه داشته و از زمان ساسانیان رایج بوده است. در نمونه های بسیار زیبای منجوق دوزی سنتی تنها اصالت و ظرافت طرحها حیرت آور نیست بلكه مهارت دست دوزندگان آن دانه ها را چنان دلنشین و استوار در كنار هم نشانده كه گویی از دستگاههای پیشرفته كامپیوتری برای محاسبه محل قرار گرفتن منجوقها استفاده شده است. پوشش محلی زنان كرد استان دارای تزئینات زیبا و منحصر به فردیست این تزئینات اكثراً توسط انواع صنایع سوزن دوزی از جمله منجوق دوزی- سكه و ملیله دوزی و سایر انوع هنرها با مصالح درخشان و رنگین برروی لباسها محلی انجام می شوند. با توجه به علاقه و تلاش كردها برای حفظ آداب و سنن خود امروزه نیز انواع محصولات منجوق و سكه دوزی شده بخصوص برای مراسم رسمی و عروسی ها در شهرستان مهاباد تولید و به سایر مناطق كردنشین عرضه می شود.
منجوق دوزی قدمتی دیرینه داشته و از زمان ساسانیان رایج بوده است. در نمونه های بسیار زیبای منجوق دوزی سنتی تنها اصالت و ظرافت طرحها حیرت آور نیست بلكه مهارت دست دوزندگان آن دانه ها را چنان دلنشین و استوار در كنار هم نشانده كه گویی از دستگاههای پیشرفته كامپیوتری برای محاسبه محل قرار گرفتن منجوقها استفاده شده است.
دوخت منجوق به 2 طریقه انجام می شود اول آنكه دانه های منجوق را یكی یكی یا در تعداد كم 2 یا 3 عدد هر بار داخل سوزن كرده و به پارچه می دوزند. روش دیگر آن است كه ابتدا منجوقها را به بند كشیده بعد در فاصله هر چند منجوق بند آنرا توسط سوزن و نخ دیگری به پارچه می دوزند البته باید توجه داشت كه در این روش دوام كار انجام شده كمتر است



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:29 ب.ظ )

 قلم کاری، شعربافی،میناکاری، تذهیب،.....

شهرستان های اصفهان و کاشان دو قطب بزرگ و با اهمیت صنایع دستی استان به شمارمی آیند که بیش ترین وزنه صنایع دستی ناحیه را به سمت خود متمایل نموده اند. صنایع دستی شهرستان اصفهان و صنایع دستی شهرستان کاشان شامل دست ساخت های زیادی می شوند که مهم ترین آن ها قالی بافی، قلم زنی، خاتم سازی، مینیاتور، میناکاری، قلم کاری، کاشی سازی و کاشی کاری، انواع رودوزی ها (قلاب دوزی، سوزن دوزی، ملیله دوزی، چشمه دوزی و ژوردوزی)، فیروزه کوبی، منبت کاری، گلاب گیری و سفالگری هستند.
سیم کشی، زری کشی، زری بافی، گلابتون دوزی، پولک دوزی، زنجیره بافی، قالی بافی و نساجی از صنایع رایج دستی اصفهان است. این صنایع در عهد شاهان صفوی رونق فراوان داشت.
نقش دوزی، ترمه دوزی، زری دوزی، اشک دوزی، تکه دوزی، لندره دوزی، خاتمی، گلابتون دوزی، ده یک دوزی، نقده دوزی، مروارید دوزی، سرمه دوزی، ابریشم دوزی، مروارید دوزی، نقاشی، نقره کاری، تذهیب و تحریر انواع کتاب قرآن، نقاشی روی صدف، نمدمالی، خراطی، سیم کشی و زرکشی، پولک دوزی، زنجیره بافی، نساجی، پاپیه ماشه، پوست دوزی، گیوه دوزی، عبابافی، گلیم بافی، بافت خورجین، مخمل بافی، سکه دوزی، ورشوسازی، ملیله بافی، نقش دوزی، زنار دوزی(اریب دوزی)، مضاعف دوزی، شرابه دوزی، اشک دوزی، مخمل دوزی، تکه دوزی، لندره دوزی، تار دوزی، یراق دوزی، سکمه دوزی، شیشه گری، ابریشم دوزی، کتیبه دوزی، مسگری، چاپ پارچه و شرفه دوزی.

قلم کار: قلم کاری و نقاشی روی پارچه از دوران مغول در ایران به وجود آمده است.

شعربافی: شعربافی بافته با ارزشی است که دستگاه آن یک دستگاه عمودی است و شکل بافت آن همان شکل رد کردن پود از ضرب تارهاست. بافته این دستگاه بسیار سبک، ظریف و دقیق است و شعربافی یکی از پر مشقت‌ ترین کارهاست.

زری بافی: اصفهان یکی از بزرگ ترین مناطق زری بافی است. زری بافی هنری است که از پارچه‌های زربفت تشکیل شده و پارچه‌ای است که پودهای آن طلاست.

کرباس بافی: این نوع پارچه ساده در روستای کرد‌آباد اصفهان بافته می ‌شود و تمام دستگاه‌ها ماشینی هستند.

لنگ‌بافی: بافته هنری دیگری است که هم اکنون بسیار کم در اصفهان بافته می ‌شود.

چادر شب: یکی دیگر از پارچه‌های سنتی رایج در اصفهان است که هم اکنون به علت گرانی مواد اولیه دستگاه سنتی جمع‌آوری شده و کم تر بافته می شود.

زری دوزی: عمل زری دوزی معمولاً بر روی پارچه تور و توسط نخ ابریشمی رنگ خام و رنگ طلایی دوخته می ‌شود و به این عمل دوختن زری یا زربفت کردن می ‌نامند.

سرمه‌دوزی: سرمه در لغت سنگی است براق که می سایند و سوده آن را به چشم می کشند و بهترین آن سرمه اصفهان است.

نقره دوزی: نقره دوزی یکی ازعوامل تزیین پارچه است که دوخت با استفاده از نخ‌های فلزی و نقره‌ای و طلایی پهن شده و مسطح دوخته می شود.

ده یک دوزی: به نوعی دوخت اطلاق می ‌شود که نخ و سوزن از یک نقطه زمینه ده بار عبور داده شده و یا ده لانخ شکل گرفته به وسیله یک بست روی زمینه دوخته می شود.

گلابتون دوزی: در گلابتون دوزی پارچه بر روی دستگاه دایره مانند خاصی قرار می ‌گیرد که توسط پیچ موجود در کنار دستگاه می توان پارچه را شل و سفت کرد و سپس با نخ زری گلابتون دوزی را آغاز می ‌کنند.

 

شرفه دوزی: شرفه دوزی نیز مانند گلابتون دوزی است با این تفاوت که ابتدا طرح را توسط نخ گلابتون بر روی کار مشخص می ز‌نند و سپس با نخ هم رنگ گلابتون آن را به پارچه می ‌دوزند.

ابریشم دوزی: به نوعی دوخت اطلاق می ‌شود که نقش آن را نخ گلابتون به شیوه ساقه‌دوزی سوزن‌دوزی می ‌شود و بر روی انواع پارچه‌های اطلسی، مخمل تافته وساتن انجام می‌گیرد.

مخمل دوزی: به نوعی سوزن‌دوزی اطلاق می ‌شود که بخیه‌های دوخته شده بر روی طرح پس از اتمام کار به صورت مخمل دیده می ‌شود.

شرابه دوزی: رشته و منگوله‌هایی که از کنار و حاشیه چیزی بیاویزند یا لوله‌هایی از شیشه باریک که از داخل آن ها نخ بیرون کنند را شرابه دوزی می گویند.

اشک دوزی: دوختن مرواریدهایی است که شکل و فرم قطره اشک را دارند و بر روی پارچه مخمل ماهوت یا ساتن بافته می‌شوند.

مضاعف دوزی: این دوخت یکی از دوخت های رایج قفقاز بوده و امروزه در اصفهان رایج است. وقتی بخیه‌ها در دو مرحله روی هم دوخته شده و نیز رنگ های مورد استفاده از نظر تیرگی بردوخت قبلی مضاعف بوده باشد، این دوخت شکل می گیرد.

سکمه دوزی: به نوعی دوخت اطلاق می شود که با فشار آوردن به وسیله دوخت بر روی پارچه کیفیت بافت را تغییر داده و آن را به شکل دل خواه در می‌آورند.

ملیله دوزی: به دوخت هایی اطلاق می ‌شود که با استفاده از طلا و نقره و آلیاژ مختلف که به صورت لوله‌ای در آمده‌اند، انجام می‌شود.

باتیک: رنگرزی پارچه انواع مختلفی دارد که یکی از انواع آن باتیک نام دارد. لوازم مورد استفاده در باتیک رنگ های گیاهی و شیمیایی رقیق و پارافین صمغ و سقز است. درمیان بافته های داری استان اصفهان؛ قالی اهمیت و ارزش بسیار زیادی دارد. اصفهان در زمان صفویه یکی از مراکز عمده تولید قالی و فرش و بافت قالی های زربفت بوده است.

فیروزه کوبی: فیروزه کوبی یکی از صنایع دستی استان اصفهان است و جزو معدود رشته هایی است که دارای سابقه تاریخی چندانی نیست و قدمت آن به حدود 60 سال قبل باز می گردد.

     

خاتم سازی: یکی از گونه های زیبا و هنرمندانه صنایع دستی اصفهان است که یادآوری آن نام اصفهان را به خاطر می آورد. این هنر بی بدیل و کم نظیر در واقع هنر آرایش سطح اشیای چوبی به صورتی شبیه به موزاییک با مثلث های کوچک با طرح هایی زیبا و دلنشین است.

مینیاتور و تذهیب: مینیاتور و تذهیب یکی از هنرها و صنایع دستی رایج در اصفهان است که بسیاری از اصفهانی ها به طور موروثی در خانواده‌شان رواج دارد. مینیاتور و تذهیب علاوه بر این که بر روی کاغذهای مخصوص نقش می شوند و قاب می‌شوند بر روی اشیاء ‌خاصی نیز کشیده می‌شوند مثل جعبه‌های مختلف، جا قلمی‌ها و اشیای ظریف و گران قیمتی که از عاج ساخته می‌شوند.

مینا کاری: عبارت از نقشه برجسته بر روی اشیای گوناگون است. این صنعت از هنرهای بسیار زیبا و ظریف استان اصفهان است که مانند بسیاری از هنرهای دیگر برای اولین بار در ایران به وجود آمده و سپس به سایر کشورها راه یافته است.

منبت کاری: هنر منبت کاری مشتمل بر کنده کاری و نقش برجسته بر روی چوب بر اساس نقشه ای دقیق است که نقاشان و معماران به نقشی که اندکی از زمینه خود بلند تر باشد نیز منبت می گویند.



نوشته شده توسط : مرتضی اسکندرنژاد ( پنجشنبه 30 تیر 1390 ) ( 04:13 ب.ظ )
تعداد صفحات :36 ... 19 20 21 22 23 24 25 ...
درباره وبلاگ

صنایع دستی نوعی کار است که در آن لوازم تزیینی و کاربردی تنها با استفاده از دست یا ابزار ساده ساخته می شود.معمولاً صنایع دستی به روش های سنتی ساختن کالا گفته می شود. وسایلی که در کارخانجات و با ماشین آلات ساخته می شوند،جزء صنایع دستی به حساب نمی آیند.صنایع دستی حاصل فكر، عمل و ابتكار و خلاقیت سازنده آن است و با ویژگی های ارزشمند خود از جمله تولیدات غیر وابسته ای است كه نیاز به حمایتی مبتنی بر شناخت كامل ارزش های اختصاصی آن داشته و در این صورت می تواند به عنوان یكی از ستون های استقلال اقتصادی مطرح شود، اكثر صاحبنظران، ایران را به عنوان یكی از سه قطب مهم صنایع دستی جهان می دانند كه از نظر تنوع رشته های مختلف در صدر تمامی كشورها قرار دارد.
با توجه به نظر محققان، پژوهشگران و هنرشناسان مشخص شده كه زادگاه صنایع دستی و هنرهایی نظیر قالی، فلزكاری، سفال، سرامیك و ... كشور ایران بوده است و نمونه ای از آثار هنرمندان صنایع دستی كشورمان در تمامی موزه ها و مراكز هنری جهان دارای جایگاه ویژه ای است. همچنین صنایع دستی جایگاه و اهمیت ویژه ای در ایجاد اشتغال، افزایش درآمد، صرفه جویی ارزی، افزایش تولید و درآمد ملی داشته است.
صنایع دستی ایران از دو بعد هنر و اقتصاد قابل بررسی است. بعد هنری آن در برگیرنده ارزش ها و فرهنگ اصیل ایرانی و اسلامی است و یكی از راه های حفظ این فرهنگ و جلوگیری از اشاعه فرهنگ غرب و اتكا به سلایق و پویایی، اندیشه، تفكر و خلاقیت ایرانی در حفظ و احیای صنایع دستی ایران است كه لازمه این امر آموزش، ترویج و گسترش در زمینه تولید و همگانی شدن مصرف كالای صنایع دستی ایران است كه همین عامل می تواند موجب اشتغال فراوان شود.
در بعد اقتصادی نیزضرورت، ایجاب می كند كه این صنعت برای ادامه فعالیت صنعتگران و تولیدكنندگان سوق پیدا كند تا به جایگاه مناسبی كه موجب توسعه بازار جهانی و صادرات، ارزآوری و افزایش درآمد غیرنفتی است دست یابند و سهم و نقش اساسی در توسعه اقتصادی و اجتماعی كشور داشته باشند.
به باور كارشناسان و برنامه ریزان نه اهمیت صنایع دستی تنها به دلیل درآمد اقتصادی نیست بلكه به لحاظ حفظ ارزش ها، اصالت ها و خواستگاه فرهنگی و هنری مورد توجه واقع شده است.
با این حال واقعیت های صنایع دستی ایران، از جمله مسائلی است كه باید به طور جدی مورد بررسی قرار گیرد.
محجوب بودن و مظلومیت بیش از اندازه هنرمندان، صنعتگران و تولیدكنندگان صنایع دستی در سراسر كشور دغدغه اصلی دست اندكاران این حوزه است چنانچه در بین اقشار جامعه هیچ قشری به اندازه آنها مظلوم واقع نشده اند. نیم نگاهی به مشكلات بیمه ای این عده كه تولید آنان مهمترین كالای غیر نفتی صادراتی ایران در سطح جهان محسوب می شود، كافی است تا نقاط ضعف جدی شان بر همگان روشن شود. اما فعالیت سازمان های موازی با صنایع دستی موجب چندگانگی تصمیم گیری در این بخش شده است كه نمونه بارز آن تفكیك فرش از صنایع دستی كشور است.
وجود رقبای جهانی صنایع دستی كه باعث تسخیر بازارهای جهانی با الگوگیری و اقتباس از طرح های بدیع ایرانی به تولید آثار مشابه صنایع دستی ایران پرداخته اند از دیگر واقعیت های تلخ این حوزه به شمار می رود. در صورتی كه می توان با توجه به ویژگی های خاص صنایع دستی ایران، جایگاه اول را در بحث صادرات جهانی از آن خود كنیم.
به هر حال صنایع ایران باوجود شتاب گسترده صنعت و فناوری مدرن هنوز قلب تپنده فرهنگ و هنر كشور محسوب می شود.
در صورتی كه صنایع دستی به عنوان یك كالای مصرفی و نه كالای لوكس، وارد سبد مصرفی خانواده ها شود، می توان نسبت به آینده آن امیدوار بود.
همچنین اگر فرش به عنوان نگین صنایع دستی ایران جزء رشته های صنایع دستی محسوب شود و حضور مدیران صنایع دستی در شورای كار گردشگری و هماهنگی با رؤسای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، موفق شوند ویترین ها و غرفه های فروش صنایع دستی را در مراكز اقامتی، سیاحتی و پذیرایی و تمامی اماكنی كه قابلیت بازدید و جذب گردشگران را دارند ایجاد كنند بارقه امید دیگری در دل كارشناسان این بخش روشن می شود.
خرید آثار هنرمندان و صنعتگران و تشویق آنان به تولید آثار برجسته برای قرار دادن آنها با شناسنامه های مشخص در موزه صنایع دستی اقدام دیگری است كه باید جدی گرفته شود. زیرا این صنعت قابلیت آن را دارد كه سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری در هتل ها، مهمانسراها، مراكز اقامتی و توریستی و فروشگاه های صنایع دستی با نظارت مدیریت های صنایع دستی به عرضه و فروش كالای خود به توریست ها و مسافران داخلی و خارجی بپردازد.
به منظور رقابت با بازارهای جهانی نیز باید كیفیت مصنوعات دستی را بالا برد و با بسته بندی مطلوب، قیمت ها را پایین تر از نوع خارجی آن اورد.
ابر برچسب ها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :