تبلیغات
mehr54.b36@gmail.com صنایع دستی ایران تنظیم کننده مرتضی اسکندرنژاد - زخمه دوباره استاد آواز بر ساز ایرانی

به گزارش همشهری‌آنلاین، محمدرضا شجریان در نشست صبح شنبه، 22 فروردین خود با خبرنگاران که در محل موسسه دل آواز و با حضور مجید درخشانی، مزدا انصاری (تنظیم کننده آلبوم آه باران) و رفیعی، برگزار شد، ضمن نمایش سه ساز تازه خود و بر سر سخنان گذشته خود درباره سازسازان ایستاد و ‌آنها را به اندیشه‌های نوتر فراخواند.[موسیقی‌دانان در دنیای خود محدود مانده‌اند]

وی به سخنان خود در اختتامیه جشن خانه موسیقی اشاره کرد و گفت: سال گذشته در مراسم اختتامیه جشن خانه موسیقی ضمن معرفی دو ساز «صراحی» و «بم ساز» به ارائه توضیحاتی در خصوص کم و کیف ساخت آنها پرداختم که این توضیحات به مذاق برخی از سازهای عزیز خوش نیامد و با اعتراض و انتقادهایی مواجه شد که به نظر من این انتقاد بسیار زود بود و دوستان قدری عجله کردند.[گزارش همشهری‌آنلاین از جشن خانه موسیقی] و نکاتی را گفتند که به گمان من چندان مطالعه‌ای درباره آن صورت نداده بودند.[ماندگاری یک ساز در طول زمان مشخص می‌شود]

وی ادامه داد: متاسفانه باید متذکر شوم که بسیاری از ساز سازها آگاهی وسیعی از حرفه سازسازی ندارند و سال‌ها است که خود را در حصار سازی که می‌سازند محصور کردند.[شجریان:برخی سازساسان نجاران خوبی‌اند]

شجریان این بار سازی از خانواده تار‌، ‌اما بدون کاسه را هم به نمایش گذاشت تا نشان دهد سخنش درباره این نکته که صدای اصلی ساز تار در پوست آن است و نه درکاسه‌اش بدون پشتوانه نبوده است و منتقدانش باید پاسخ‌های تازه‌تری برای مرد ساز آواز ایران پیدا کنند.[گزارش همشهری آنلاین از نشست تحول سازسازی در جشنواره موسیقی فجر]

استاد نامدار آواز ایران که از دهه 40 روی سازسازی تحقیق می‌کرد گفت: شاید من بیش از هر کس دیگری احساس نیاز به داشتن صدای بم کردم و این ایده از سال‌های بسیار دور از سال 1340 زمانی که خودم سنتور می‌ساختم در ذهنم بود و در تمام این سال‌ها تحقیقات بسیاری نیز انجام دادم و خوشبختانه در حال حاضر با ساخت سازهایی چون «صراحی»  و«بم ساز» تا اندازه‌ای به آنچه می‌خواستم رسیدم اما با ساخت این دوساز به این نتیجه رسیدم که باید به سیم‌ها و پوست‌ها در ساخت ساز توجه بیشتری کرد تا بتوان به صدای بهتری دست یافت. به همین دلیل پس از ساخت "صراحی" و "بم ساز" سعی کردم سازهایی طراحی کنم که هم نوازنده‌های آن موجود باشند و هم صدای موسیقی ایرانی از هر یک از این سازها شنیده شود.

شجریان اضافه کرد: ضمن احترام به همه دوستان سازساز معتقدم که این دوستان باید مطالعه وسیعی روی حرفه سازسازی در سطح بین‌المللی داشته باشند چرا که به اعتقاد من یکی از مشکلات اساسی در سازسازان ما این است که تنها به همان سازهایی که می سازند اکتفا می‌کنند اما من به سهم خودم این مطالعه را از سال‌ها پیش آغاز کردم و به نتایج خوبی هم دست یافتم و حالا توصیه‌ام به سازسازها و نوازنده های جوان این است که از تغییر نترسند و با وسعت اطلاعات خود گرفتار سنت نشوند بلکه به اعتقاد من ضمن حفظ اصالت‌ها باید پای خود را از سنت فراتر بگذاریم تا به نوآوری و خلاقیت دست یابیم ولی متاسفانه اغلب سازسازها در پیله‌ای که دور خود تنیدند گرفتار شده و حاضر نیستند از سنت‌ها دل بکنند. 

شجریان در حالی که به رونمایی سه ساز«بم صراحی»، «کرشمه» و «ساغر» می‌پرداخت کارکرد این سازها در ارکستر موسیقی ایرانی را برشمرد و گفت: درطول سالیان درازی که از عمر موسیقی ایرانی می‌گذرد ارکسترهای ایرانی به لحاظ سازبندی بسیار محدود بوده‌اند و من همیشه فکر می‌کردم که این نوع موسیقی با وجود دارا بودن گنجینه غنی از هفت دستگاه موسیقی نیاز به رنگ آمیزی بیشتری به لحاظ صدادهی دارد و این کمبود در بم نوازی موسیقی ایرانی بسیار مشهود بوده است.

شجریان سپس گفت: صدادهی«بم صراحی» مانند صدادهی «ویلنسل» در موسیقی کلاسیک است و نوازنده ویلنسل می‌تواند این ساز را به راحتی بنوازد. یکی دیگر از سازها «ساغر» نام دارد که از خانواده تار است که از نظر صدادهی با تار فرق می‌کند و صدایی نزدیک به تارباس دارد. آخرین ساز هم «کرشمه» نام دارد که صدایی نزدیک به عود دارد.



تاریخ : شنبه 6 اسفند 1390 | 02:56 ب.ظ | نویسنده : مرتضی اسکندرنژاد | نظرات

  • جستوجوی فایل
  • قالب میهن بلاگ
  • ضایعات